Sabtu, 17 Oktober 2009

***KEREK***

Teu pira rarasaan mah padah oge ngaggugu katunduh nu teu puguh-puguh, nya kuring ngagoledag...


Edas batan sare kalahka sumoreang, euh sagala kapikiran sagala nyimpang dina ingetan... Ari tadi tunduh ari ayeuna naha ieu uteuk ngadadak pinuh ku saga rupa, aya gambar cing sariet siga pesawat udara leupas tina gedogan... Aya rewuan kekecapan lir hujan pateran... Wah sagala aya we, kapikiran naha sare teh kudu nunda sirah kitu ??? Ari ras inget atuh kumaha peureumna jeung utamana mah lebar ku biwir, da mun sare teh sok kerek apanan.. Pamajikan sok pirajeunaneun kurajina ngarekam majar teh lumayan keur nada panggil hape cenah batan meuli pan cinta produk sorangan, komo ieu hasil salaki, majar teh...

MASIH SONO


Nyerelek waktu teh geuning ari dirasakeun ku dasar kabetahmah, siga ayeuna kuring ngarasa waktu asa tereh pisan, padahal masih sono, masih loba nu hayang dibudalkeun, ditepikeun jeung pangharepan nu asa hayang nepi ka Anjeuna

Sabulan campleng kuring reureujeungan, nu leuwih cop mah meureun disebut manehna nu marengan, lain kuring nu marengan..., asa hayang silih teuleuman, asa hayang keneh kuring ngarasakeun lemesna usap manehna... tiis tingtrimna masih karasa basa maturan cungelik nepi ka janari...halimpu sorana nalika ngahudangkeun wanci samemeh subuh...

Senin, 07 September 2009

SAHATE ???!!!


kacaritakeun mang suhe teh tukang cendol... anu dagangna ditanggung nguriling ka unggal lembur, hiji mangsa balik ngider mang suhe manggih ali di jalan...., kulantaran geus di salabarkeun euweuh nungaku... ku mang suhe eta ali di jual... duitna dipake meuli roda...

teu kungsi lila... usaha cendolna maju, dapuguh arikitunamah ayeuna dirodaan jadi didorong tara digusur bari mundur..., seutik-saeutik duit ladang jualan ku mang suhe ditabungkeun da cenah ari sakaligus loba mah tara aya nu meuli cendol sajutaeun komo ngaratus juta... jeung da nyakitu dina ayanage moal kaladangan... tabungan geus lumayan aya najan can loba nya mun dibeulikeun beemwe mah aya we genep sikieun mah sanajan kacana tina bilik oge...

Sabtu, 05 September 2009

KANYAAH JEUNG KACINTA MANEHNA


Aya rasa nungalékétéy dina hate kuring mangsa kudu ngedalkeun.. kécap pamitan ka manehna, dapuguh geuning patepung lawung paamprok jonghok teh kauger ku waktu, malum jelema kuli. Teu karasa leungeun kuring nyékélan leungeun manehna nu numpang dina lahunan. Aya rasa tiis tina dampal leungeunna dibarengan rada beueus ku kesang.

Hate teu merean rek ngédalkeun pamitan, manehna ngalieuk bari neuteup anteub, ku teuteup kanyaah nukarasa bangun nembus jajantung. Sanajan kapaksa kuring imut... manehna ngabales ku imut geugeut.. kuring surti manehna oge embung ditinggalkeun... panyékél kuring narikan kana leungeunna pon kitu deui manehna nambahan pageuh nyékélna...

IRAHA...?


Antawirya Hadi :

Salempay tilam katresna
pameungkeut hate
pangiket rasa ti anjeun
lima taun katukang.
Dilipet rapih na diri,
pamungkus rasa nu masih keneh nyantel,
kakurung ku laku
ngabatu na dadasar hate